Paolo de Zebratemmer

Echter de circusdirecteur heeft hem gewaarschuwd, dat er onderweg goed moet worden uitgekeken. Er kunnen onveilige en gevaarlijke situaties voorkomen. Maar eerst wil Paolo een liedje op zijn accordeon spelen. Alle kinderen mogen meezingen. Na het liedje gaat Paolo op pad met zijn trapauto en wil naar de eerste kleur (situatie/opdracht) gaan met zijn trapauto. Maar onderweg stoot hij zijn hoofd en weet niet meer waar hij is en wat hij moet doen. Hij vraagt aan de kinderen wat hij moet doen.

De opdrachten/scenes zijn: 

• Autogordels om doen.
• De functie van een stoplicht.
• Buiten spelen/fietsen op straat.
• Uitstappen uit een auto.
• Oversteken.

Als alle scenes met de kinderen op correcte en verkeersveilige wijze zijn geregisseerd is zijn missie geslaagd en is Seef de Zebra gevonden. Om dit te vieren gaat Paolo de Zebratemmer nog een liedje op zijn accordeon spelen. Wat zal de circusdirecteur blij zijn dat hij de zebra aan de andere kant van de stad of dorp heeft gevonden. En dat op een zeer veilige en verantwoorde wijze met behulp van de kinderen…..

Paolo de Zebratemmer is een vrolijk, muzikaal en komisch personage dat alles goed bedoelt, maar vaak verkeerd uitvoert. Hij wordt door zijn circusdirecteur op pad gestuurd om een ontsnapte zebra, Seef, aan de andere kant van het dorp of de stad op te halen. Met zijn traptractor, accordeon en een grote envelop komt hij de school binnen, waar hij de kinderen uitlegt dat hij deze belangrijke taak niet alleen kan uitvoeren. De circusdirecteur heeft hem namelijk gewaarschuwd dat er onderweg gevaarlijke verkeerssituaties kunnen ontstaan. Daarom heeft hij een route voor Paolo uitgestippeld, bestaande uit vier situaties of opdrachten, elk gekoppeld aan een kleur: rood, groen, blauw en geel. Deze kleuren staan op grote decorstukken die Paolo moet volgen om bij Seef te komen. Mocht hij het onderweg niet meer weten, dan mag hij de envelop openen waarin de routebeschrijving staat.

Voordat Paolo vertrekt, speelt hij een liedje op zijn accordeon, in de hoop dat Seef misschien al op de muziek afkomt. Daarna gaat hij op pad, maar al snel stoot hij zijn hoofd, waardoor hij geen kleuren meer kan herkennen. Vanaf dat moment is hij volledig afhankelijk van de kinderen, die hem moeten helpen de juiste route te vinden. De eerste kleur die hij moet volgen is rood. Wanneer hij het rode decorstuk omdraait, ziet hij een tekening van een auto met een achterbank en een autogordel. Paolo begrijpt niet wat dit betekent en stelt allerlei vragen. Hij doet alles verkeerd, maakt grapjes en verwart de kinderen, maar samen komen ze tot de conclusie dat een autogordel altijd gedragen moet worden en dat je veilig moet zitten in de auto. Zodra Paolo dit begrijpt, past hij het toe op zijn traptractor en kan hij door naar de volgende opdracht.

De tweede situatie draait om het stoplicht. Paolo weet niet wat de kleuren betekenen en haalt alles door elkaar. De kinderen leggen hem uit wat rood, oranje en groen betekenen en hoe je je daarbij moet gedragen. Wanneer Paolo dit eindelijk begrijpt, mag hij verder. De volgende kleur op de route is groen. Op het groene decorstuk ziet hij speelgoed op straat, zoals een bal, rolschaatsen en een springtouw. Paolo denkt dat je hiermee gewoon op straat kunt spelen, maar de kinderen leggen hem uit dat dit gevaarlijk is wanneer er auto’s, fietsen of scooters in de buurt zijn. Samen ontdekken ze dat je alleen op veilige plekken mag spelen en dat je altijd goed moet uitkijken. Zodra Paolo dit begrijpt, kan hij verder op zoek naar Seef.

De vierde opdracht gaat over de stoep en de straat. Paolo ziet een tekening van een stoep, een straat, een fiets en een auto, maar begrijpt niet wat dit betekent. De kinderen helpen hem te ontdekken dat je altijd aan de stoepkant moet uitstappen en dat lopen en fietsen op de stoep veiliger is dan op straat. Dit inzicht brengt hem weer een stap dichter bij Seef. Uiteindelijk blijft er nog één kleur over: geel. Wanneer Paolo dit decorstuk omdraait, ziet hij een zebra en een zebrapad. Hij heeft Seef gevonden, maar begrijpt niet hoe hij veilig moet oversteken. De kinderen leggen hem uit hoe je een zebrapad gebruikt en samen steken ze veilig over. Achter een struik vinden ze Seef, die Paolo voorzichtig tevoorschijn haalt.

Om het succes te vieren speelt Paolo nog een liedje op zijn accordeon en laat Seef een kunstje doen. Daarna vertrekt hij trots op zijn traptractor terug naar het circus, blij dat hij de zebra veilig heeft teruggevonden, dankzij de hulp van de kinderen en hun kennis van verkeersveiligheid.

PZT is een van de eerste schakels  binnen Permanente Verkeerseducatie en legt een basis voor vervolgprogramma’s waarin thema’s zoals zelfstandig fietsen behandeld worden. Het doel van PZT is een concrete bijdrage leveren aan de verbetering van de verkeersveiligheid door in een verhalende en interactieve voorstelling te behandelen hoe je als kind in de leeftijd van 4 tot 6 jaar je veilig kunt bewegen en spelen in (de buurt van) een verkeersruimte. Kinderen in deze leeftijd vergroten hun actieradius door het zelfstandig spelen op pleintjes of op stoepen in 30km-zones. Hierdoor komen zij dagelijks al in aanraking met verkeer zoals fietsers, parkerende en geparkeerde auto’s etc. PZT geeft de kinderen verkeersinzicht en leert hen anticiperen op gevaarlijke situaties door concrete handreikingen voor veilig (leeftijd gebonden) gedrag in dit soort gemengde verkeerssituaties. 

PZT leert de kinderen welke verschillende verkeerssituaties ze tegen kunnen komen en hoe ze hier veilig mee om kunnen gaan. De onderstaande leerdoelen vormen de inhoud van het programma.

• Kinderen leren het juist gebruik van de gordel in de auto (ook dat van de ouders)
• Kinderen begrijpen dat bellen tijdens het rijden (door ouders) gevaarlijk is
• Kinderen leren veilig over te steken bij een zebrapad en een verkeerslicht 
• Kinderen leren veilig gedrag in de buurt van verkeerslichten;
• Kinderen leren in- en uit te stappen aan de juiste kant van de auto;
• Kinderen weten hoe veilig kunt spelen op straat (voetbal/step/springtouw/overig);

Secundair richt PZT zich via de kinderen op ouders/begeleiders die gewezen worden op het juiste verkeersgedrag. Daarnaast stimuleren wij dat de scholen via hun media kanalen naar de ouders over de voorstelling en het geleerde naar de ouders communiceren, zodat dit ook thuis nog met de leerlingen besproken kan worden. 

De les wordt klassikaal in een interactieve theatervorm gegeven, waarbij de kinderen een actieve rol hebben om  opdrachten te volbrengen. Het gebruik van story-telling zorgt ervoor dat door de vorm de kinderen de aangereikte kennis beter onthouden. Door de kinderen in de rol van helper/adviseur te zetten (altercasting) gaan zij zich daar ook naar gedragen en overtuigen ze zichzelf van het belang van je veilig gedragen in het verkeer (self-persuasion). De kinderen worden aangespoord om Paolo de Zebratemmer fysiek te helpen om het goede voorbeeld te geven. Paolo doet namelijk in eerste instantie alles verkeerd.

De gebruikte lesvorm leent zich goed voor PZT binnen het speciaal onderwijs. De interactie tussen de acteur en de leerlingen biedt goede mogelijkheden aan te sluiten bij het ontwikkeleingsniveau van de leerlingen en zo op hun niveau de verkeersles aan te bieden. 

1 voorstelling/sessie van 45 minuten

De acteur is een half uur voor de voorstelling aanwezig. Er is een speelruimte nodig van minimaal 6x4 meter. Een gymlokaal of speellokaal leent zich hier uitstekend voor. Voor de kinderen banken of andere zitmogelijkheden. Opstelling in theatervorm. Aantal leerlingen per voorstelling maximaal 50. Tijdens de voorstelling graag docenten/begeleiders aanwezig. Aan alle kinderen wordt een kleurplaat uitgedeeld met de verkeerssituaties waarin Paolo de Zebratemmer is terechtgekomen.